Dla jednych stolica kraju, dla innych miejsce w którym przyszło żyć. Miejsce codziennej walki o pracę, pieniądze, sławę, zaszczyty i rozwój. Jeszcze dla innych miejsce walki o przetrwanie, walki z bezrobociem, biedą i ubóstwem. Takim miejscem jest Warszawa. Jak w każdym większym mieście przekrój społeczny jest bardzo bogaty. Z jednej strony młodzi biznesmeni, z drugiej starzy oligarchowie a pośrodku biedni i ludzie klasy średniej. Wszyscy tworzą wspólnotę, tworzą społeczność, którą śmiało można nazwać małym ekosystemem. To oni tworzą Warszawę jaką znamy, Warszawę którą pamiętamy, którą chcemy odwiedzać i z którą chcemy się utożsamiać. Ale Warszawa to również miasto z historią, przetrwała lata okupacji, II wojnę światową, w której wyniku praktycznie przestała istnieć. Warszawa to miasto dla wybrańców, ale i miasto wybrane... To Twoja Warszawa...
Emigracja zarobkowa do Warszawy
6 października 2009
Coraz więcej ludzi z mniejszych miast i wsi decydują się na krok, który zmienia całe ich dotychczasowe życie. Decydują się na ten krok zwykle ze względu na brak szans rozwoju lub z bardziej prozaicznego powodu, czyli na brak środków na życie. O jakim kroku mowa? Oczywiście chodzi mi o przeprowadzkę w celach zarobkowych do większego miasta, w tym wypadku Warszawy. Co jednak tak naprawdę sprawia, iż to Warszawa jest celem tego typu „wycieczek”? Zacznijmy od początku. Warszawa to największe miasto w Polsce, jego stolica. Dlatego też w umysłach naprawdę wielu ludzi ukuło się stwierdzenie, iż jedynie w Warszawie praca jest pewna, zarobki wysokie a współczynnik szczęścia rośnie w zawrotnym tempie. Czy tak jest? Na pewno nie, albowiem stwierdzenie to opiera się w dużej mierze na stereotypach i skojarzeniach. Złych obrazach mieszkańców stolicy i samego miasta, które kojarzone jest przede wszystkim z zapachem pieniędzy i smrodem spalin. Owszem, tak jest, albowiem Warszawa to miasto bardzo zaludnione, wiecznie rozwijające się, dlatego też szansa na rozwój personalny i sukces w życiu zawodowym jest o wiele większa niż w mniejszych miastach czy też wsiach. Ale czy na pewno taka wyprawa jest potrzebna, czy jest korzystna? Cóż, wiele osób, które na ten krok się zdecydowały są zadowolone, ale należy pamiętać, że istnieje też druga grupa osób, która z tej decyzji stanowczo nie jest zadowolona. Sprawa ma się bowiem zupełnie tak jak z emigracją zarobkową do krajów europejskich czy też każdego innego kraju lepiej rozwiniętego. Jedni lądują w wymarzonych przez siebie miejscach, inni realizują swe marzenia, jeszcze inni pracują by żyć godnie, ale są też tacy, którzy lądują na ulicy bez środków do życia. Trzeba więc poważnie zastanowić się nad plusami i minusami tejże decyzji albowiem może ona zaważyć zarówno na naszej przyszłej karierze jak i całym dalszym życiu. Może warto zainteresować się na początek innym miastem, chociażby Poznaniem, Krakowem czy też Wrocławiem. Może warto zastosować politykę małych kroczków po to by uniknąć rozczarowań i o wiele cięższych skutków złego wyboru. Z drugiej jednak strony ryzyko jest w życiu potrzebne, albowiem to ono bardzo często sprawia, iż wzmacnia się nasze poczucie wartości, poza tym tylko w najważniejszych sprawach ponosimy ryzyko. W sprawach, które mogą bardzo zaszkodzić albo bardzo pomóc. W końcu w dużym mieście czeka nas mnóstwo miejsc pracy, wspaniała wielkomiejska atmosfera, a z drugiej strony twarda rzeczywistość. Rynek pracy jest przecież tak duży, że pracodawca wcale nie musi nas zatrudnić, ma przecież wybór. Ten dylemat – jechać, czy nie jechać – towarzyszy każdemu, który staje przed takim wyborem. Choć oczywiście istnieją jednostki, które w jednej chwili potrafią spakować się i wyjechać bez jakiegokolwiek przygotowania. Część z nich niestety robi to zbyt pochopnie, ale inni, jak się później okazuje, trafiają w samo sedno i spełniają swe marzenia. Może więc warto czasem zaryzykować? Może to ryzyko przyniesie wymierne korzyści?
Warszawskie lasy
5 października 2009
Miasto zapewnia schronienie, miejsce do mieszkania, pracy czy nawet rozrywki i odpoczynku. Jednak bez natury nie dalibyśmy sobie rady. W mieście nie tylko zabudowa i ulice ułatwiają mieszkańcom życie, nie zapominajmy przecież o lasach, parkach czy skwerach, które zapewniają tlen i miejsce wypoczynku dla mieszkańców miast. Jak wygląda sytuacja lasów w stolicy? W obrębie miasta znajduje się kilkanaście zwartych obszarów leśnych, które obejmują ponad 7200 hektarów, co stanowi prawie 14% powierzchni całego miasta. Obszar ten można byłoby zamknąć w kwadracie położonym wewnątrz miasta, który ma bok o długości 8,5 km. Lasy te są w większości pozostałościami dawnej, rozległej Puszczy Mazowieckiej która porastała obszary na których leży teraz stolica. W większości jednak te obszary są silnie przekształcone przez gospodarkę. Większość lasów w obrębie Warszawy to bory sosnowe z domieszką brzóz i dębów. Wiele z tych środowisk służy Warszawiakom do rekreacji. Co ciekawe niektóre mają dużą wartość przyrodniczą i chronione są w formie rezerwatów przyrody. Największą część spośród obszarów leśnych zajmują lasy, które są własnością prywatną i znajdują się pod nadzorem Prezydenta miasta stołecznego Warszawy, pozostałe to lasy miejskie, które stanowią własność Skarbu Państwa, a są administrowane przez Lasy Państwowe. Największe zwarte obszary leśne Warszawy zlokalizowane są w obrębie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. Składają się z kilku dużych kompleksów leśnych, częściowo od siebie izolowanych, które leżą na południowo-wschodnim skraju miasta. Znajdują się one między innymi w dzielnicach Wesoła i Wawer oraz częściowo w podwarszawskich gminach. W skład Mazowieckiego Parku Krajobrazowego wchodzą przede wszystkim Rezerwat imienia Jana III Sobieskiego (z pięknymi fragmentami dąbrów) i rezerwat torfowiskowy Bagno Jacka w Wesołej. Na północ od terenów Mazowieckiego Parku Krajobrazowego położone są rozległe Lasy Rembertowskie, które częściowo zlokalizowane są na terenach wojskowych. Na ich południowym skraju leży leśny rezerwat Kawęczyn, a blisko niego Rezerwat Olszynka Grochowska.
Jeśli zaś chodzi o lewobrzeżną część Warszawy znajduje się tu kilka rozległych obszarów leśnych, m.in. las Kabacki im. Stefana Starzyńskiego (który ma status rezerwatu krajobrazowego), las Bielański (rezerwat przyrody położony w północnej części Warszawy), las Młociński oraz park leśny Bemowo. Obszary leśne Warszawy są przede wszystkim cenione jako ostoje fauny i flory, zwłaszcza fragmenty rezerwatowe i ze względu na walory krajobrazowe. Stanowią też wspaniałą, bo naturalną, odskocznię od zgiełku miasta.
Kulturalne życie Warszawy
22 września 2009
Warszawa to duże miasto, jego obywatele nierzadko potrzebują miejsc, w których mogliby poznać nieco kultury. W tak dużym mieście tacy ludzie znajdą dla siebie wiele takich miejsce, albowiem znajduje się tutaj około trzydziestu większych teatrów ze stałym repertuarem. Wśród nich największymi są Teatr Narodowy (który został założony w 1765) oraz Teatr Wielki – Opera Narodowa (założony w 1778). Szczególne uznanie zdobył TR Warszawa (dawniej noszący nazwę Teatru Rozmaitości), który jest organizatorem eksperymentalnych przedstawień w scenerii miasta w ramach projektu „Teren Warszawa”. W ostatnich latach miasto przyciągnęło także wielu artystów spoza głównych prądów sztuki teatralnej. Działalność owych artystów skupia się głównie wokół lokalnych domów kultury oraz prywatnych klubów, latem teatry w Warszawie są w większości zamknięte. W owym czasie odbywa się za to stworzony w 1992 roku przez Andrzeja Tadeusza Kijowskiego – Konkurs Teatrów Ogródkowych. W stolicy znajduje się także Filharmonia, która powstała ok. 1920 roku. Tutaj odbywają się od ponad 80 lat Konkursy Chopinowskie, a od półwiecza – festiwale “Warszawska Jesień”. W mieście brak odpowiedniej hali koncertowej, stąd duże koncerty muzyczne urządza się głównie w mieszczącej kilka tysięcy ludzi Sali Kongresowej. Co więcej większe koncerty odbywały się także w hali Torwar (koncerty takich gwiazd jak Iron Maiden, Pat Metheny, 50 Cent, Rihanna, Tokio Hotel, US5), na stadionach Gwardii (Tina Turner, Sting, Roger Waters, Joe Cocker, Metallica, Aerosmith) i Legii (Deep Purple, Guns N’ Roses), na stadionie Skry (Boney M w 1979), na służewieckim torze wyścigów konnych (U2, Depeche Mode, The Rolling Stones) czy na lotnisku na Bemowie (koncerty największych gwiazd, takich jak: Michael Jackson, Lenny Kravitz). Z kolei mniejsze z nich odbywały się w teatrach np. w Teatrze Muzycznym Roma (King Crimson, Suzanne Vega, Jaromír Nohavica). Cyklicznie w stolicy organizowane są następujące festiwale i konkursy muzyczne: Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej “Warszawska Jesień”, Warsaw Summer Jazz Days, Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki, Festiwal Mozartowski, Jazz Jamboree czy też Festiwal Muzyki Dawnej.
W marcu 2010, z okazji Roku Chopinowskiego zostanie otwarte po pracach renowacyjnych Muzeum Fryderyka Chopina, a w najbliższych latach w rejonie pl. Na Rozdrożu ma powstać Muzeum Historii Polski, na Muranowie zaś Muzeum Historii Żydów Polskich, a w sąsiedztwie Pałacu Kultury i Nauki – Muzeum Sztuki Nowoczesnej, którego projekt wzbudza wiele kontrowersji.
Komunikacja w Warszawie
19 stycznia 2009
Warszawa to olbrzymia metropolia, która potrzebuje równie dużego systemu komunikacji miejskiej. Dlatego też warto przyjrzeć się pokrótce jego historii i charakterystyce. Po zniszczeniach II wojny światowej, powstania warszawskiego i powojennych rozbiórkach kamienic, w mieście poprowadzono i poszerzono kilka bardzo ważnych ciągów komunikacyjnych. Jednakże przez kolejne dziesięciolecia, aż do lat dziewięćdziesiątych XX wieku inwestycje komunikacyjne były niewystarczające. Miasto rozwijało się, mieszkańców przybywało a komunikacja miejska pozostawiała wiele do życzenia. Warszawa długo była jedną z nielicznych stolic europejskich, która pozbawiona była metra. Co więcej, nadal brakuje kilku połączeń mostowych, miasto nie ma też obwodnic i ruch tranzytowy prowadzony jest przez centrum. W innych większych europejskich stolicach ten problem rozwiązano kilkadziesiąt lat temu. Jednym z głównych zadań miasta jest rozwój sieci transportu miejskiego, mogącego stać się alternatywą dla transportu samochodowego, którego rola w centrum miasta będzie ograniczana. Jednym ze sposobów na jego ograniczenie miało być wytyczenie stref płatnego parkowania. Dodatkowo miasto zarabia dzięki temu na parkometrach. Owa strefa powstała w roku 1999 w śródmieściu, w przyszłości rozważa się również wprowadzenie opłat za wjazd do centrum. Co nieco przypomina to parodię, w końcu brak przyzwoitej komunikacji miejskiej, na co więc mieliby zamienić kierowcy swoje samochody. Jednocześnie od początku XXI w. prowadzone są działania mające na celu zintegrowanie różnych środków transportu. Przy dużych węzłach przesiadkowych powstają parkingi typu Parkuj i Jedź uruchomiono wspólny bilet ZTM-KM rozszerzając następnie jego zasięg na kolejne gminy podwarszawskie. Co więcej, należy zauważyć, iż wydłużono sieć autobusów podmiejskich, na ciągach ulic pozbawionych komunikacji szynowej powstają wydzielone pasy dla autobusów, następuje też sukcesywna wymiana taboru i modernizacja linii tramwajowych i kolejowych.
Warszawa nie posiada obwodnicy, a większość ruchu na osi wschód-zachód odbywa się przez centrum miasta. Aktualnie w fazie projektów jest układ dwóch, a następnie trzech obwodnic – w okresie przejściowym funkcjonować będzie Obwodnica Etapowa Warszawy, z której docelowo ma powstać Obwodnica Miejska (przez most Północny i Siekierkowski) oraz Ekspresowa Obwodnica Warszawy prowadząca ruch tranzytowy z autostrady A2 (Berlin – Moskwa) i dróg ekspresowych S8 (Wrocław – Suwałki) i S17 (Warszawa – Lublin), przez most Grota i Południowy.